Sinds 150 jaar wordt Surinaams erfgoed bewaard en getoond in musea. Die werden opgericht en geleid door mensen waarvan de achtergrond uiteenliep van planter tot onderwijzer en van wetenschapper tot politieagent. Pepijn Reeser beschrijft hoe en op basis van welke ideeën deze musea tot stand kwamen en hoe ze zich verhielden tot ontwikkelingen in Suriname en Nederland. Steeds weer bleek de behoefte aan eenheid in zowel het koloniale als onafhankelijke Suriname de motor achter vrijwel alle museale initiatieven.
De nadruk ligt op de geschiedenis van het in 2012 vijfenzestigjarige Surinaams Museum, gevestigd in Fort Zeelandia. Het boek bevat een groot aantal afbeeldingen van opstellingen, tentoonstellingen en topstukken uit de museumcollectie. Verzamelaars en volksopvoeders werpt zo nieuw en helder licht op het Surinaamse museumwezen en mag met recht het eerste standaardwerk op dit gebied genoemd worden.